“Maarja denk ik dan, die waren toch al dood”
De serie “Maarja denk ik dan, die waren toch al dood” begon met een fascinatie voor slechte gewoontes. Die dingen die zo lekker zijn om te doen, maar ergens ook wringen. Na een groot onderzoek sprong er een zin echt uit. Deze zin kwam van een vrouw die het heel fijn vond om steeds maar weer nieuwe schoenen te kopen, maar schoenen zijn van leer en leer is gemaakt van koeien. Maar ze praatte haar verslaving goed door letterlijk te zeggen: "Maarja denk ik dan, die waren toch al dood". Een waanzinnig interessante uitspraak. Deze zin vormde de basis voor de huidige serie.
Eendagskuikens, restmateriaal van de bio-industrie zijn voor 2 euro 35 per kilo ingevroren te koop zijn bij de dierenwinkel. Verf koop je per liter, stof per meter, en kuikens koop je blijkbaar per kilo. Op deze manier zijn de kuikens geen kuikens meer maar materiaal.
Uitgebreid onderzoek ging vooraf aan de huidige serie producten. Merel Bekking ging bewust opzoek naar het spanningsveld tussen wat wel en niet kan, tussen sjiek en ordinair. In de serie zit een bontmuts die zo in de mode van vandaag zou kunnen mee doen. Een klassiek geprepareerd en opgezet kuikentje refereert aan het dode en vergankelijke, maar toch ook knuffelbare. De verschillende kettingen met zijn kramieken kuikens.Echter, voor elke keramiek hanger was een nieuw kuikentje nodig. De kuiken als stressbal roept zowel emotionele als fysieke vraagstukken op. De kuiken als marionet, verwijst zowel naar kinderspeelgoed als naar entertainment .Tot slot verbeeldt de serie trofeehoofdjes van gietplastic, door de manier van maken is de vacht van 1 kuiken uitgesmeerd over 7 schreeuwende kuikenhoofdjes.
Met deze serie producten laat Merel Bekking zien dat er ook op een niet veroordelende, belerende of shockerende wijze design met dieren gemaakt kan worden. Het oordeel ligt bij het publiek, bij individuele normen. Het lijkt in eerste instantie om een mening te vragen, maar dat blijkt helemaal niet nodig. Dat is de essentie van de serie producten. Door niet moralistisch te willen zijn, worden de dode kuikens producten en zijn het niet producten van dode kuikens. Open en onbevangen. De kuikens kunnen geaaid worden, ze kunnen gedragen worden, opgehangen ter decoratie of er kan zelfs stress op afgereageerd worden.
Het is als een slechte gewoonte, misschien merk je dat het niet kan, maar het voelt zo goed.
ontwerper